| วิศวกรการบิน |
|
|
กลุ่มที่
1 บุคลิกภาพแบบจริงจังไม่คิดฝัน นิยมความจริง (Realistic) |
 |
| ชื่ออาชีพ |
| |
วิศวกรการบิน
; วิศวกรเครื่องกล(อากาศยาน) Mechanical engineer (aeronautical) |
| รหัสอาชีพ |
| |
0-24.40
(TSCO) 2145 (ISCO) |
| นิยามอาชีพ |
| |
ผู้ปฏิบัติงานอาชีพนี้ได้แก่
ผู้ทำงานเกี่ยวกับการออกแบบเครื่องบิน เครื่องยนต์ เครื่องจักร และอุปกรณ์จักรกลต่างๆ
วางแผน และควบคุมการผลิต การติดตั้ง การใช้ และการซ่อม ตรวจตรา และทดสอบ
ทำการวิจัยและให้คำแนะนำทางเทคนิคต่างๆ |
| ลักษณะของงานที่ทำ |
| |
1.
ออกแบบเครื่องบิน เครื่องยนต์ เครื่องจักร และอุปกรณ์เครื่องจักรกล ที่เกี่ยวกับเครื่องบิน
2. วางแผนและควบคุมการผลิต การติดตั้ง การใช้และการซ่อมเครื่องบิน หรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวกับ
การบิน
3. กำหนดแบบของเครื่องบินและสร้างอากาศยาน รวมทั้งคำนวณต้นทุน และวิธีการผลิต
ออกแบบและคำนวณทางคณิตศาสตร์ จัดทำรายการแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับการสร้างเครื่องบิน
4. วางแผนเกี่ยวกับวิธีการผลิต และควบคุมงานด้านเทคนิคการผลิต ควบคุมการติดตั้ง
การบำรุงรักษา และการซ่อมเครื่องบิน อุปกรณ์จักรกล ทดสอบอุปกรณ์จักรกลเกี่ยวกับความปลอดภัยประสิทธิภาพและความถูกต้องตรงตามรายละเอียดที่กำหนดไว้
5. ออกแบบและสร้างเฉพาะลำตัวเครื่องบิน ปีก เกียร์ สำหรับบังคับอากาศยานเวลาขึ้น
และลง ใบพัด เครื่องยนต์ หรือส่วนประกอบอื่นๆ
6. อาจชำนาญในการออกแบบ หรือการวางแผน หรือการควบคุมงานทางวิศวกรรมการบินช่วงใดช่วงหนึ่ง
เช่น การผลิต การติดตั้ง หรือการซ่อมบำรุง |
| สภาพการจ้างงาน
|
| |
ผู้ปฏิบัติงานอาชีพนี้
ได้รับค่าตอบแทนการทำงานเป็นเงินเดือน ตามวุฒิการศึกษา โดยผู้ไม่มีประสบการณ์ในการทำงานจะได้รับเงินเดือนในอัตรา
ดังนี้
ประเภทองค์กร
เงินเดือน
ราชการ 6,360
รัฐวิสาหกิจ 7,210
เอกชน 12,000
- 15,000
ส่วนใหญ่ทำงานสัปดาห์ละ 40 ชั่วโมง อาจต้องทำงานวันเสาร์ วันอาทิตย์
และวันหยุดหรือทำงานล่วงเวลาในกรณีที่ต้องการให้งานที่ได้รับมอบหมายเสร็จให้ทันต่อการใช้งานนอกจากผลตอบแทนในรูปเงินเดือนแล้วในภาครัฐวิสาหกิจและภาคเอกชนอาจได้รับผลประโยชน์พิเศษอย่างอื่น
เช่น ค่ารักษาพยาบาล เงินสะสม เงินช่วยเหลือสวัสดิการในรูปต่างๆ เงินโบนัส
เป็นต้น |
| สภาพการทำงาน |
| |
ผู้ประกอบอาชีพนี้
ทำงานในสถานที่ทำงานที่มีสภาพเหมือนสถานที่ทำงานทั่วไป คือเป็นสำนักงานที่มีอุปกรณ์
สิ่งอำนวยความสะดวกเช่นสำนักงานทั่วไป มีอุปกรณ์ช่วยในการออกแบบ เช่น
เครื่องคอมพิวเตอร์ และโดยลักษณะงานที่จะต้องควบคุมงานการติดตั้ง และซ่อมบำรุงเครื่องอากาศยาน
จึงจำเป็นจะต้องใช้เวลาในการควบคุมดูแลงานในโรงงานประกอบการผลิต และการซ่อมบำรุงค่อนข้างมาก
และสม่ำเสมอเนื่องจากต้องตรวจสอบ และดูแลให้เครื่องยนต์ เครื่องจักร
และอุปกรณ์ในอากาศยานสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด เพื่อความปลอดภัยของผู้ปฏิบัติงาน
และผู้โดยสาร ผู้ประกอบอาชีพนี้อาจจะต้องถูกเรียกตัวทำงานเป็นกรณีพิเศษเมื่อมีปัญหาเครื่องบินขัดข้อง
ซึ่งการทำงานนี้อาจเป็นการให้บริการแก่สายการบินอื่น ที่เข้ามาใช้ท่าอากาศยานของประเทศ |
| คุณสมบัติของผู้ประกอบอาชีพ
|
| |
1.
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีวิศวกรรม สาขาวิชาวิศวกรรมการบิน และอากาศยาน
2. มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ และมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี
3. มีความละเอียดรอบคอบและช่างสังเกต
4. รักงานช่างและสนใจด้านเครื่องกล วิศวกรรม
5. ชอบงานบุกเบิก สามารถทำงานต่างจังหวัดได้
6. ออกแบบเครื่องจักรกลได้ดี สามารถควบคุมการประกอบติดตั้งเครื่องจักร
7. มีใจชอบในงานประดิษฐ์ คิดค้น มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
ผู้ที่จะประกอบอาชีพนี้ ควรเตรียมความพร้อมดังต่อไปนี้คือ : ผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสาขาวิทยาศาสตร์จากสถานศึกษาที่กระทรวงศึกษาธิการรับรองวิทยฐานะ
สมัครสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์
สาขาวิชาวิศวกรรมการบิน และอากาศยานเป็นหลักสูตรปริญญาตรีร่วมนานาชาติ
2 ปริญญา International Double Program เป็นโครงการที่เปิดสอนโดยศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
วิทยาเขตบางเขนเป็นระยะเวลา 3 ปี แล้วไปศึกษาต่อมหาวิทยาลัยRMIT ประเทศออสเตรเลีย
เป็นระยะเวลา 2 ปีครึ่ง รวมทั้งสิ้น 5 ปีครึ่ง เมื่อสำเร็จการศึกษาจะได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต
สาขาวิศวกรรมการบิน และอากาศยาน ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้รับปริญญา
B.Eng (Aerospacce Engineering) และ BBA (Business Administration) จาก
RMIT University ในปัจจุบัน มีเพียงมหาวิทยาลัยเกษตรศาตร์เพียงสถาบันเดียวที่เปิดสอนสาขาวิชานี้
|
| โอกาสในการมีงานทำ |
| |
สำหรับแหล่งจ้างงานวิศวกรการบิน
โดยทั่วไปจะเป็นสถานประกอบกิจการบริการการบิน ซึ่ง จำเป็นต้องมีงานซ่อมบำรุงอากาศยานของรัฐวิสาหกิจหรือบริษัทเอกชน
ซึ่งในประเทศไทยมีจำนวนไม่มากนัก ได้แก่ บริษัทการบินไทย จำกัด(มหาชน)
บริษัทบางกอกแอร์เวย์ ซึ่งมีความต้องการผู้ปฏิบัติอาชีพนี้โดยตรงน้อยมากในปัจจุบัน
ประเทศไทยยังไม่มีโครงการประกอบหรือผลิตเครื่องบิน เนื่องจากต้องใช้ต้นทุนสูงมากและไม่คุ้มค่าในการลงทุนด้านนี้แต่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์
สาขาวิศวกรการบิน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์สามารถประกอบเครื่องเฮลิคอร์ปเตอร์เพื่อการใช้งานได้
แต่มีจำนวนไม่มากนัก ดังนั้นเครื่องบินจึงต้องนำเข้าจากประเทศที่ผลิต
ซึ่งบริษัทผู้ผลิตจะส่งวิศวกรการบินมาให้บริการดูแลในการส่งมอบเครื่องบิน
แต่ก็มีการจ้างวิศวกรการบิน หรือวิศวกรในสาขาอื่นที่เกี่ยวข้องที่เป็นคนไทย
ในการบำรุงรักษาและซ่อมเป็นการประจำ เพื่อให้เครื่องบินมีสภาพพร้อมในการบินตามตารางเวลา
รวมทั้งเพื่อการให้บริการแก่สายการบินอื่น ที่มีปัญหาขัดข้องเกิดขึ้นในท่าอากาศยานในประเทศไทยอาชีพนี้จึงอยู่ในความต้องการตลาดแรงงานน้อยมาก
การจ้างงานวิศวกรการบินจึงเป็นการจ้างงานเพื่อทำการบำรุงรักษาซ่อมเครื่องยนต์และอากาศยานเป็นสำคัญ
|
| โอกาสความก้าวหน้าในอาชีพ |
| |
ผู้สำเร็จการศึกษาด้านวิศวกรรมเครื่องกลอากาศยาน
ถ้าหากได้มีการศึกษาอบรมเพิ่มเติมหรือผ่านการทำงานจนมีประสบการณ์มากขึ้น
และมีความสามารถในการบริหารก็จะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นผู้บริหารงานหรือเป็นผู้อำนวยการ
หรือผู้จัดการในสายงานนั้นได้ หรือสามารถประกอบธุรกิจส่วนตัว โดยเป็นผู้แทนจำหน่ายอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับเครื่องจักรกลอากาศยาน
สำหรับผู้ที่ศึกษาเพิ่มเติมถึงขั้นปริญญาโท หรือ ปริญญาเอก สามารถที่จะเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยที่มีการสอนสาขาวิชานี้ได้
|
| อาชีพที่เกี่ยวเนื่อง |
| |
วิศวกรเครื่องกล(เครื่องจักรและเครื่องมือ)
วิศวกรเครื่องกล(เรือ) วิศวกรเครื่องกล(อากาศยาน) วิศวกรเครื่องกล(รถยนต์)
วิศวกรเครื่องกล(หม้อน้ำและอุปกรณ์) วิศวกรเครื่องกล(ความร้อน การระบายอากาศ
และการทำความเย็น) วิศวกรเครื่องกล(การบำรุงรักษา) วิศวกรเครื่องกล(โครงสร้าง)
|
| แหล่งข้อมูลอื่น
ๆ |
| |
วิศวกรรมการบินและอวกาศยาน,
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ http://www.ku.ac.th การจัดประเภทมาตรฐานอาชีพ
(ประเทศไทย) |